Er was eens een vrouw die een lieve dochter had. Vlak voordat haar moeder stierf beloofde het meisje haar om altijd goed te leven. Niet lang daarna trouwde haar vader een onaardige vrouw met twee gemene dochters. Echte pestkoppen! Omdat vader altijd op reis was merkte hij niet hoe het meisje door haar stiefzusters werd gekweld. Ze moest bij de haard slapen en ze noemden haar Assepoester. Dan zongen ze: ‘Assepoes, wat ben je raar, met dat spinrag in je haar. Poets m’n schoenen, ga maar boenen, en maak dan het eten klaar!’ Ze deed alles zonder te klagen, zoals ze moeder had beloofd… Lees de rest van dit bericht » “Wonderlijke Sprookjes: Assepoester”
Wonderlijke Sprookjes: Assepoester
De nieuwe week is een feit en zoals altijd starten we de week fris en fruitig met een beleving vanuit de Efteling. Zodanig gefilmd alsof je er zelf bij was, zelf hebt beleefd. Sinds 11 december 2009 is het stationsgebouw Station de Oost in gebruik genomen. Het in koloniale stijl gebouwde station is een flinke verbetering van het voorgaande station (zeg maar gerust alleen een perron). Naast de vele horecapunten in het gebouw zijn er veel bijzondere details te vinden de we vandaag gaan bekijken. 
Het was 11 juli 1991. Reeds lang was toen al bekend dat de Python er een broer van hout bij zou krijgen. Een houten achtbaan die niet over de kop ging maar wel ongekend snel was. Niemand minder dan Zeus opende de attractie. De attractie werd geliefd bij velen. En omdat de baan niet over de kop ging was Pegasus ook geschikt voor de wat gematigdere durfals. Kortom, een nieuwe parel in de Efteling. In 2009 kwam er een vrij abrupt einde aan de houten achtbaan. Houtrot werd geconstateerd en de reparatie onbetaalbaar. Pegasus werd uiteindelijk gesloopt en maakte plaats voor de huidige houten achtbaan Joris & de Draak. 
Vrijdag alweer! De werkweek loopt ten einde en het weekend is heel dichtbij. Tijd dus voor de welbekende eindsprint. Een mooie gelegenheid om het komend weekend naar de Efteling te gaan maar eerst de vrijdag waar we een vlogger in de spotlights zetten die een leuke vlog heeft weten te combineren met een dagje Efteling. Vandaag de eer aan The Miracle Detective Agency. Ja, we gaan weer internationaal. Na een korte uitleg krijgen we een rondleiding door het hele park. Ga je mee? 
Elke donderdag nemen we een duik in de geschiedenis van bijna 70 jaar Efteling met De Magische Klok. Want in die ruim 70 jaren is er heel wat gebeurd. In deze aflevering brengen we een ode aan ontwerper Anton Pieck. Hij is één van de grondleggers van de Efteling. Anton Pieck is overleden in 1987, maar zijn gedachtegoed en werkwijzen klinken nog altijd voort, want de Efteling koestert zijn erfenis. In deze aflevering kom je alles te weten over zijn leven compleet met nostalgische beelden, prenten en nog veel meer. 
De wonderlijke wereld van de Efteling wordt nog een stukje wonderlijker vandaag. We nemen vandaag plaats in één van de bootjes van de Gondoletta. Even een moment van rust pakken door middel van een vaartocht langs oevers, aanlegplaatsen en talloze vogels. Alleen deze keer doen we het net even anders. De vaartocht wordt voorzien van de bekende klanken die te horen zijn vanaf de rotspartij gemengd met rustgevende geluiden. Een bijzondere ervaring, wederom samengesteld door Eftelden. Kom neem plaats en vaar mee. 
In de ‘Sprookjesboom Show’ pakken de Sprookjesbosbewoners letterlijk het podium en dat leidt tot doldwaze situaties. In korte toneelstukjes spelen Roodkapje, Wolf, Assepoester, Draak en alle andere bekende Sprookjesbosbewoners sprookjes na. Wolf brengt zijn eigen versie van “Zeg Roodkapje, waar ga je hene?” maar wordt verstoord door de fluit van Fakir. Ezel is benieuwd naar wat de Sprookjesbosbewoners later willen worden en brengt een bezoek aan Heks, maar zij heeft er totaal geen zin in. 
Er was eens een lieve moedergeit die zeven kinderen had. Op zekere dag ging moeder boodschappen doen en zei: ‘Jullie moeten binnenblijven tot ik terug ben en voor niemand de deur opendoen.’ De kleine geitjes gingen gezellig samen ganzenborden. Maar de gemene, boze wolf hield de geitjes voor de gek. En met een lief zacht stemmetje zei hij: ‘Hallooo! Ik ben het, moeder’. Zijn bruine poot had hij wit gemaakt, zodat die op die van moeder leek. Daarom deden de kinderen de deur toch open… 
Het Lurk- en Limoenhuys staat in het Volk van Laaf. Sinds de opening in 1990 was in dat gebouwtje een bar ingericht alwaar men Laafse Lurk schonk. In bierglazen zonder steeltje die je alleen op tafel kon zetten middels een ingebouwde houder op het tafeltje. Maar je kon er ook terecht voor Lebber en Lariekoek. In 2004 sloot het Lurk en Limoenhuys stilletjes de deuren wegens tegenvallende belangstelling. Ruim een jaar later waren er klusgeluiden te horen. Een flinke verbouwing was het zeker aangezien de deuren pas in 2024 werden heropend. Het Lurk en Limoenhuys is nu het domein van de nieuwe Laaf Luur. 