Een verslag van Trudy Priem & Cas van de ven, het eerste paar ooit dat trouwde in het Efteling Hotel.

Trudy Priem en Cas van de Ven, wij wonen in Rotterdam en hebben samen 3 dochters én een kleinzoon: Jaurrel. Wij woonden al 15 jaar samen en vonden het eigenlijk wel prima zo.

Begin van dit 2003 bleek dat wij om bepaalde zaken goed te kunnen regelen eigenlijk beter getrouwd kunnen zijn. Zo geregeld, dachten wij, even naar de Deelgemeente voor het zetten van een handtekening en klaar. Maar toen Cas Trudy eenmaal heel romantisch ten huwelijk had gevraagd (“wil je met me trouwen”, en toen Trudy antwoordde “ja, graag!”, zei Cas OK,  dan weet ik waar ik aan toe ben ….”

Langzaamaan wenden we aan het idee dat we zouden gaan trouwen en, we gingen het steeds leuker vinden. We vonden dat bij zo’n belangrijke stap onze kinderen toch ook zeker aanwezig zouden moeten zijn. Wij hebben nogal roerige jaren samen gehad. We waren beide gescheiden en dat is in praktijk niet altijd makkelijk: vooral ook niet met de kinderen en alle dingen die daaromheen bestaan.

Toen we eenmaal besloten hadden dat de kinderen erbij betrokken zouden moeten worden begon het informatie inwinnen. Trudy is als computerdocent heel frequent te vinden op het Internet en zij begon haar zoektocht daar. Een tweede gegeven is dat de hele familie Efteling fan is. Diverse malen per jaar gaan wij met alle kinderen, aanhang en vrienden naar de Efteling. Zowel zomer als winter, het is altijd even leuk. Dus de zoekopdracht was voor Trudy al snel duidelijk: Trouwen + Efteling.

Het Efteling hotel bleek in de maand juni een speciaal arrangement te hebben: Jurken en Jacquets. Beleef uw trouwdag (opnieuw) in romantische sferen! Onmiddellijk informatie aangevraagd, maar het was nog niet helemaal duidelijk of het in die maand inderdaad écht mogelijk was om in het huwelijk te treden: de gemeente Loon op Zand had nog geen vergunning verleend. Het Efteling Hotel was dus nog geen officiële trouwlocatie. Maar verder was het arrangement heel erg leuk: diner, overnachting, ontbijt, attentie.

We wilden in eerste instantie dus alleen met de kinderen, maar als je na 15 jaar een feestje viert, moet je dat goed doen. Dus ook onze ouders, broers en zussen en directe vrienden nodigden wij uit. En ja, allemaal bleven ze slapen en eten ……. ! Jaurrel, onze kleinzoon, vond het helemaal het einde. Hij sliep al eerder in het hotel en verzuchtte ooit “Oma, ik voel me zo Efteling!”.  Dit omschrijft alles voor ons, was het Efteling hotel en de Efteling zijn voor ons altijd weer een onvergetelijk.

De plannen worden verder uitgewerkt, Nicole Geene van het Efteling hotel was onze contactpersoon. Toen we eenmaal met haar alle plannen doornamen werd het écht. De kamers werden besteld: voor ons de Fata Morgana Suite (leuk!), het aantal gasten, en na de trouwplechtigheid een drankje én bruidstaart voor iedereen. Maar, nog altijd geen officiële toestemming om écht in het hotel te kunnen trouwen. Als alternatief besloten wij indien nodig te trouwen in het stadhuis van Kaatsheuvel.

De uitnodigingen maakten wij zelf: briefpapier van het hotel, gecombineerd met een eigen ontwerp, het werd steeds leuker om met de voorbereidingen bezig te zijn. Ook werd de lijst van mensen, die we toch ook wel wilden uitnodigen, langer, dus we eindigden met circa 60 uitnodigingen (we zouden het klein houden …).

Kaarten verstuurd, kleding gekocht, bloemen besteld, het werd helemaal echt. Meer en meer kreeg alles zijn plaats, trouwringen, wat komt er dan nog veel bij. Muziek: Cas en ik leerden elkaar kennen via de muziek. Cas was toetsenist en zocht een zangeres en dat werd Trudy. We hebben jaren op bruiloften en partijen gespeeld en zeiden ooit uit gekheid tegen elkaar dat we op elkaars bruiloft zouden spelen. Niet wetend dat we later echt een stel zouden worden en dat we ook nog echt met elkaar zouden gaan trouwen.

Dus, de bandspullen namen we mee. Carl en George, onze bandleden, hadden we ook uitgenodigd. Het hele programma was klaar: om 12:00 uur van Rotterdam naar Kaatsheuvel, inchecken, verkleden, om 15:45 uur trouwen, receptie, diner, overnachting, ontbijt en dan ook nog een hele dag het park in: het ultieme feestgevoel!!!

Op het allerlaatste moment kreeg het hotel een vergunning om als officiële trouwlocatie te kunnen fungeren. De vergunning is in principe afgegeven voor 1 jaar en besloten is dat voortaan op iedere eerste donderdag en vrijdag van de maand er getrouwd kan worden.Bij een trouwerij hoort natuurlijk ook een ambtenaar en dat bleek Agertha Beck te zijn. Maandag voor ons trouwen hebben wij haar ontmoet en dat liep uit op een hele avond (we hadden zoveel stof, ze was zo ontzettend aardig …!). Agertha is getrouwd met Paul Beck, voormalig directeur Efteling, dus het plaatje was helemaal rond. Het Efteling hotel stuurde een persbericht uit: het eerste huwelijk in het Efteling hotel, Burgemeester Weierink  van Kaatsheuvel zou heb bijwonen. En wij wilden het klein houden ….. !

Dé dag

Dat het Golden Tulip Efteling hotel professioneel is, wisten wij al, maar ze hadden er alles aan gedaan het tot een feest te maken. De Sage zaal  was ingericht als trouwzaal, de gasten werden ontvangen met koffie en thee en er was een échte lakei aanwezig. De versiering was prachtig, de gasten helemaal op hun gemak, kortom, geen stress maar alleen maar blij dat we dit met z’n allen konden meemaken.

>We hadden hele mooie toepasselijke muziek uitgekozen: Like a river van Chris de Burgh en I’ll always be there van Roch Voisine. Toen de muziek eenmaal klonk en we binnen kwamen voelden we pas echt dat het heel erg bijzonder is: trouwen en dan ook nog in de Efteling. Agertha hield een prachtige toespraak, de deuren naar het terras gingen open, waar we onze receptie hielden, de taart was heerlijk, het diner geweldig, de band (waar hadden we die eerder gezien?) speelde ook nog, kortom het was FEEST! En niets was het personeel van het hotel teveel, alles kon, niemand zeurde, iedereen was positief, dat maken wij in de drukke Randstad wel eens anders mee. Het gevolg was dat iedereen een heerlijke tijd had, genoot van alles. Dan ook nog een overnachting en een uitgebreid diner.

Wij overnachtten in de Fata Morgana suite en onze kleinzoon móest natuurlijk in de jacuzzi. Dat werd nog een drama, want hij drukte op de knop van de jetstream voordat het hele bad vol gelopen was. Het gevolg was dat het water alle kanten door de suite spoot, de hele badkamer stond blank, we hebben dus gedweild en gedweild om dat weer weg te krijgen, maar oh, wat hebben we gelachen. Trudy als druipende bruid, zo stel je je huwelijksnacht toch niet voor ...?!

De volgende dag dus met z’n allen het park in, dat heerlijk rustig bleek. We hoefden bijna nergens te wachten, dus degenen die al jaren niet meer (of zelfs nog nooit) in de Efteling waren geweest waren helemaal onder de indruk. Wat een prachtig park is het toch, wat een heerlijke sfeer hangt er toch, wat is het personeel vriendelijk en professioneel.

Het waren heerlijke dagen, waarop we nog steeds met heel veel plezier terugkijken. Een stukje van de tekst van de toespraak van Agertha koesteren wij:

Loop niet voor mij,
Misschien volg ik niet
Loop niet achter mij
Misschien leid ik niet
Loop gewoon naast mij
Wees een vriend.

Belangrijk:
alle foto's en teksten van deze special  behoren toe aan Trudy Priem en Cas van de Ven.
Wil je met hen in contact komen, stuur een mailtje naar  Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.
Je mailt dan rechtstreeks naar Trudy en Cas.